Στα όρια της αντοχής Φρανσουάζ Σαγκάν Ωκεανίδα 1985

Περιγραφή

Το Αιγκλόν, στην οδό ντε Μπερί, ήταν κατά τα λεγόμενα του πορτιέρη και απ’ όσα γράφανε οι παρισινές εφημερίδες, το νυχτερινό κέντρο της μόδας. Μια καλή ορχήστρα έπαιζε διάφορους ρυθμούς κι ένας θαυμάσιος βιολιστής, που υποστήριζε πως ήταν βέρος Ουγγαρέζος ενώ μάντευες πως ήταν τσιγγάνος –παρ’ όλες τις επίμονες όσο και ακατανόητες διαμαρτυρίες του–, σου έφερνε δάκρυα στα μάτια. Οι διασημότητες της εποχής, οι βεντέτες του κινηματογράφου, του θεάτρου, της λογοτεχνίας, του τύπου, εμφανίζονταν συχνά εκεί σαν να ήθελαν να σφραγίσουν έτσι το ausweiss, δηλαδή το πιστοποιητικό του βεντετισμού τους. Οι πιο κομψοντυμένοι Γερμανοί αξιωματικοί έφερναν σ’ αυτό τις Γαλλίδες ερωμένες τους κι όλο το κοσμικό Παρίσι περνούσε εκεί υπέροχες βραδιές, μια και η μουσική εξημερώνει τα ήθη. Για να βρεθεί τραπέζι την τελευταία στιγμή χρειάστηκε μια μικρή περιουσία, αλλά ο Σαρλ, ήδη από χαρακτήρα πολύ σπάταλος, θα έδινε και το πουκάμισό του για να χορέψει με την Αλίς, για να κρατήσει δυο λεπτά στην αγκαλιά του την Αλίς, για να νιώσει την Αλίς σφιγμένη επάνω του, για να οδηγήσει τα βήματά της σύμφωνα με το δικό του ρυθμό και, βοηθητικά, με της ορχήστρας. Ήταν τ’ όνειρό του.