Το Μισολόγγι τώρα ίσως νικάει ίσως και πέφτει.
Άλλα χρόνια φύτρωναν στα βράχια και δε νίκησε
-είπαμε να φύγουμε πριν φέξει, φύγαμε και δεν έφεξε…
Κάπου έτριξε μια πόρτα, ένας φίλος αναστέναξε
νύσταξε κάποιο γέλιο στον διάδρομο, τότε θυμήθηκες δυνατά
τα μαλλιά μιας γυναίκας μέσα στο ξυλιασμένο φως
τα μαλλιά μιας γυναίκας τα μαλλιά τα χαλάσματα
τα φιλιά μιας γυναίκας που μείναν ποιήματα.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.