Αγαθόν το εξομολογείσθαι Γιάννης Τσαρούχης Καστανιώτης 1986

Περιγραφή

Ένα από τα πράγματα που γνώρισα πολύ μικρός, ήταν η πλήξη. Τα ήσυχα παιδιά που έπαιζαν τάβλι ή ντάμα, ή που διάβαζαν σιωπηλά ένα βιβλίο του Ιουλίου Βερν ,ή που κοιμούνταν το μεσημέρι. Τα ζήλευα και τα μισούσα. Η ισορροπία τους ήταν κάτι τόσο απρόσιτο για μένα, που ξεπερνούσε το μίσος και τη ζηλεια, κι έφτανε στην πλήρη αδιαφορία για αυτούς. Μόνο ό τι ήταν έργο τέχνης, έργο συγκινήσεως και ανησυχίας μπορούσε να γιατρέψει την πλήξη μου
Καστανιώτης 1986.