Μπορούμε λοιπόν να κατασταλάξουμε στο συμπέρσαμα πως, σε αρμονία με την κοινή τους καταγωγή, οι τρεις τούτες ιεροτελεστείες-το όργιο του Διονυσιακού θεάτρου, η μύηση στα Μυστήρια,και η τραγωδία-ολοκλήρωναν μια κοινή λειτουργία- την κάθαρση ή εξαγνισμό, που ξανάνιωνε τη ζωτικότητα κείνων που παίρναν μέρος ανακουφίζοντας τις συγκινητικές πιέσεις που χρωστιόντουσαν στος αντιφάσεις που γεννιόνταν στην πορεία της κοινωνικής αλλαγής. Κι ο σκοποός αυτός πετυχαίνονταν με την έκφραση κέινου που είχε καταπνιγεί.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.