Περιττό να προσθέσουμε πως ο Βινσέντε παρακολουθούσε συνεχώς τη γέννηση των επιθυμιών στην καρδιά της Αμάλια, όπως ένα παιδάκι που τρέφει ένα παρδείσιο πτηνό: σε κάθε τιτίβισμα του πολυαγαπημένου του πλάσματος αναρωτιέται ανήσυχος:»Τι να μου ζητά;τι του λείπει;» Αλλά υπήρχαν φορές που παρ’όλη την επιθυμία του να δει την Αμάλια ευχαριστημένη, ο Βινσέντε μπορούσε να της πει :» Senora, e vuestro!»
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.