Αντιγνώση Τα δεκανίκια του καπιταλισμού Λιλή Ζωγράφου Λογοθέτης 1985

Περιγραφή

Από τον 5ο αιώνα κι έπειτα δίνει την εικόνα κάποιου που κολυμπά σ’έναν ωκεανό σκοτεινό και παγωμένο. Μανιασμένα κύματα που τον χτυπούν από παντού.Σιγά , σιγά μένει ολόγυμνος. Αλλά εξακολουθεί να παλεύει, κρατώντας πάνω από τα κύματα, στην κορφή της κεφαλής του, το μπογαλάκι με τις παραδόσεις του. Δεκατρείς τόσους αιώνες αγωνίζεται, ένας τοσοδούλης ναυαγός, όταν πια όλοι τους πιστεύουν πως οι δυνάμεις της φύσης τον έχουν καταπιεί. Μα αυτός επιζεί με Ταυροκαθάψια, Διονυσιακά Αναστενάρια, Κάλαντα, χορούς, Θεοφάνεια, τα περνά όλα μέσα από εβραιοχριστιανούς παπάδες, από εμπαθείς Φράγκους, Ενετούς, Δυτικούς και τελικά Τούρκους, προεστούς και Φαναριώτες.
Οι χωρικοί, λέει ο βιογράφος του Κοσμά, δεν ήξεραν καν την ημέρα του Πάσχα. Και τη θυμόντουσαν σαν κατέβαιναν στις μεγαλύτερες πόλεις και κυρίως στα Γιάνενα, που έβλεπαν τα κόκκινα αυγά στη αγορά.
«Τις ιδέες της εθνικότητας»λέει και ο Sherrard, «δεν τις κατασκεύασαν οι απλοί χωρικοί και οι ποιμένες που κατοικούσαν στις ελληνικές περιοχές του 19ου αιώνα. Κι όμως εν μέρει, γι’ αυτές ήταν έτοιμοι ν’αρχίσουν ένα μακρύ αγώνα, γεμάτον δεινά και αγριότητα».