Αρχαία ερωτική μαγεία Christopher A. Faraone Παπαδήμας εξαντλημένο στον εκδότη

Περιγραφή

Οι παλαιότεροι Έλληνες λυρικοί ποιητές γνώριζαν πολύ καλά αυτήν την εξίσωση ερωτικής αποπληξίας(έρωτος) και νόσου.Ο Αρχίλοχος μιλά με όμοιο τρόπο για μια πυκνή ομίχλη πάνω στα μάτια του και για πόνους που τρυπούσαν τα κόκκαλά του, κι όταν ο Ανακρέων λέει, «ο ΄Ερως με χτύπησε μ’ένα βαρύ σφυρί, όπως ένας χαλκιάς, και ύστερα με βούτηξε σ’ένα παγωμένο ρεύμα», ίσως σκέπτεται την εναλλαγή πυρετού και ψυχρολουσίας που συχνά συνοδεύει βαρειές αρρώστιες. Πράγματι, είναι η εικόνα που η Σαπφώ αναπτύσσει με πολλές λεπτομέρειες, όταν μιλά στην ίδια φράση για ια φωτιά που τρέχει κάτω απ’το δέρμα της, για τα αυτιά της που βουίζουν, για τον κρύο ιδρώτα που χύνετα πάνω της. Αλλά ο έρως αντιμετωπίζεται επίσης ως μια πνευματική νόσος, που προσβάλλει, τις διάφορες εσωτερικές δυνάμεις της σκέψης και του θυμού, όπως είναι η καρδιά(φρένες ή θυμός) ή το πνεύμα(νους). Στην επική ποίηση, ο μαγικός κεστός ιμάς της Αφροδίτης μπορεί «να κλέψει το μυαλό των μυαλωμένων ανθρώπων», και ο Έρως μπορεί «να χύσει ομίχλη πάνω στη δυνατή καρδιά» του Δία ΄η «να υποτάξει το μυαλό και η βαθυστόχαστη βουλή στο στήθος ενός ανθρώπου.»