Η χαμένη ενότητα των πραγμάτων Ανδρέας Φωκάς Αρμός 2001

Περιγραφή

Κι αυτό μου φέρνει στη σκέψη το θέμα του ρυθμού, που’ναι ίσως το βασικώτερο στην Τέχνη, όσο ίσως και στη ζωή. Οι Βυζαντινοί μας έδειξαν πεντακάθαρα ότι πέραν του ρυθμού που επιτυγχάνεται μεσ’από την επανάληψη ενός στοιχείου, και που υπάρχει σ’όλες τις πρωτόγονες εκφράσεις της Τέχνης(απ’αυτήν την άποψη η Αρχαία Ελληνική Τέχνη είναι αρκετά πρωτόγονη), ρυθμός διαφορετικός όμως, επιτυγχάνεται από την παραλλαγή(μέχρι εκεί φτάνουν οι Αρχαίοι Έλληνες) αλλά και από την αντίθεση,ακόμα και την ασυνέχεια. Έτσι, μια καμπύλη σε σχέση με μια ευθεία, δίπλα σε μια τελείως διαφορετική καμπύλη και σε διαφορετική σχέση με άλλη ευθεία, μπορούν να δημιουργήσουν ρυθμό, ρυθμό όμως πολύ πιο δυναμικό κι εξελιγμένο από εκείνο των πρωτογόνων, που μοιάζει συγκριτικά κλειστός και στατικός.Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ρυθμός επίσης επιτυγχάνεται από τις καθαρά χρωματικές παραθέσεις, όπου οι κλιμακώσεις του κίτρινου π.χ. βρίσκονται σε ρυθμικές σχέσεις μ’ εκείνες του πράσινου ή του κόκκινου. Από τους Βυζαντινούς Αγιογράφους ξέρω πολύ λίγους όπου τα στοιχεία αυτού του ρυθμού αναδύονται τόσο έντονα και με τέτοια καθαρότητα όσο στον Πανσέληνο.
Κείμενα-συνεντεύξεις του ζωγράφου Α. Φωκά.