Ο θρύλος έλεγε πως η πόλη είχε πάρει τ’όνομά της από τη συνήθεια των κατοίκων της να μαζεύονται καθημερινά, μια συγκεκριμένη ώρα, και να χαζεύουν, δυο χιλιόμετρα πιο πέρα, το τεράστο χέρι του λαξευμένου θεού να σηκώνεται αργά αργά μες στη λιακάδα. Ιερείς κρυμμένοι στις σπηλιές των βράχων, κινούσαν το βραχίονα του αγάλματος, ο πληθυσμός ωστόσο, πιστεύοντας πως παρακολουθεί μια καθημερινή θαυματουργή κίνηση ευλογίας, διαλαλούσε ομαδικά την ευσεβή χαρά του.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.