Ο Χειμώνας της πίκρας μας Τορτίλλα Φλατ Τζων Στάινμπεκ Αυλός

Περιγραφή

Επί τέλους στην απελπισία του δούλεψε μια ολόκληρη μέρα καθαρίζοντας σουπιές για τον Τσιν Κίϊ και πήρε δύο δολλάρια. Το βράδυ έδεσε το κόκκινο μαντήλι του στο λαιμό, φόρεσε το γυριστό καπέλο του πατέρα του και ξεκίνησε για νά’ρθει σε λογαριασμό με τον Ντάνυ. Μα στο δρόμο αγόρασε δυο γαλόνια κρασί.»Έτσι είναι καλύτερα», σκέφτηκε.»Αν του δώσω ξερά λεφτά, δεν θα εκφράσω με πόση θέρμη αγαπώ το φίλο μου. Αλλά ένα δώρο! Και θα του πω πως τα δύο γαλόνια κόστιζαν πέντε δολλάρια». Αυτό ήταν ανοησία, κι ο Πάϊλον τ’όξερε, αλλά έκανε τη χάρη στον εαυτό του. Κανείς στο Μόντρεϋ δεν ήξερε την τιμή του κρασιού καλύτερα απ’το Ντάνυ. Ο Πάϊλον βάδιζε χαρωπά. Το είχε αποφασίσει: η μύτη του πετούσε ίσια προς το σπίτι του Ντάνυ. Τα πόδια του βάδιζαν, όχι γρήγορα, αλλά σταθερά, στην κατάλληλη κατεύθυνση. Κάτω από τις μασχάλες του κρέμονταν δυο χαρτο σακούλες, και ένα γαλόνι καρσί βρισκόταν στην κάθε μία.