Εγώ ήμουν και ο πιο ηλικιωμένος.Το πεντηκοστό έτος κρεμόταν στο σβέρκο μου σα γριά ερωμένη. Το κουβαλούσα παντού μαζί μου, αόρατο αλλά βαρύ σα μολύβι. Όταν ήρθα εδώ, όταν με διάλεξε ο Καπετάνιος, του παράδωσα τα ντοκουμέντα και από τότε ήμουν μόνο ο έβδομος, μόνο ο Μπεντ-Τριπ. Στο πορτοφόλι φύλαγα τα χρήματα εως ώτου να τα ξοδέψω. Ωστόσο κάτι άφηνα στην άκρη και τα έστελνα ταχυδρομικά, στο προηγούμενο μου όνομα, που επίσης δεν ήταν το πρώτο μου.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.