Όταν ήμουν έξι ή επτά χρονών, με έκλεψαν. Δεν το θυμάμαι αληθινά, γιατί ήμουν πολύ μικρή και ό,τι έζησα στη συνέχεια έσβησε αυτή την ανάμνηση. Είναι μάλλον σαν όνειρο, σαν εφιάλτης μακρινός, φοβερός, που επανέρχεται κάποιες νύχτες, που με ταράζει ακόμη και τη μέρα. Υπάρχει αυτός ο κατάφωτος ουρανός, η σπαρακτική κραυγή ενός μαύρου πουλιού και, ξάφνου, τα ανθρώπινα χέρια που με ρίχνουν στο θάθος ενός μεγάλου σάκου, κι εγώ σκάω. Η Λάλα Άσμα μ’έχει αγοράσει.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.