Κι ύστερα δεν ήταν το μυστήριο,αλλά η κωμωδία της δυστυχίας που τον είχε χτυπήσει η απόλυτη ματαιότητα της, η παράλογη έλλειψη κάθε σημασίας. Πόσο ασυνάρτητο έμοιαζε το κάθε τι .Πόσο ηλίθιο μέσα σ ‘όλη την αρμονία.Είχε μείνει κατάπληκτος με την ασυμφωνία ανάμεσα στην επιφανειακή αισιοδοξία της εποχής και τα πραγματικά γεγονότα της ύπαρξης.Ήταν ακόμη πολύ νέος.Μετάφραση Δάφνη Ανδρέου, εξώφυλλο Στέλλα Γκρανιά.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.