Θαρρείς κι όλα τα κοχύλια της ακτής, όλοι οι πορφυρες που χρησιμευαν για τα οικοσημα όλα τα βουκινα που παρευρισκονταν, μοναχικά και πέτρινα, στη σύνοδο των θλιψεων ,ειχαν αρχίσει να παιζουν εν χορώ. Ξαφνικά , άλλο ενα βούκινο ύψωσε τη φωνή του από την κύρια αποθήκη του τσιφλικιου. Κι απάντησαν άλλα με πιο οξύ ήχο , από τα εργαστήρια του λουλακιου, τα αποξηραντηρια του καπνού, τον στάβλο. Τρομαγμένος ο κύριος Λενορμαν ντε Μεσυ κρύφτηκε πίσω από μια μπουκαμβιλια.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.