Έχω γράψει αλλού ότι οι ζωντανοί είναι εξίσου φευγαλέοι με τους πεθαμένους στην Άβυσσο, ο Ζήνων διαπιστώνει μ ‘ένα είδος μεταφυσικής αγωνίας ότι είναι αδύνατο να ξαναβρεί ποτέ τον εργάτη που είχε πελεκήσει αυτό το παγκάκι ή υφάνει εκείνο το μαλλί… Και πως να ξανασυναντήσεις , αν το θελήσεις, μέσα στα πυκνά πλήθη, τον χθεσινό νεαρό με τα χρυσάνθεμα ή την πωλήτρια του μεγάλου ανθοπωλείου, σ ‘ένα δρόμο που δεν ξέρουμε τ’ όνομά του, από την οποία αγοράσαμε χθες εκείνα τα λουλούδια για τη Γιόκο;
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.