ΗΛΙΟΠΕΤΡΑ
με άρπαζε από μένα, με τραβούσε
από τον βάρβαρο ύπνο αιώνων πέτρας
και του ειδώλου του ανάσταινε η μαγεία
μια ιτιά κρυστάλλινη, μια υδρόεσσα λεύκα,
ένα ανεμοδαρμένο σιντριβάνι,
ένα δέντρο βαθύ που όμως χορεύει,
το πέρασμα ενός ποταμού που ελίσσεται,
μικραίνει, αναποδίζει, αλλάζει κοίτη
και πάντα εκβάλλει:
Μεξικό 1957
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.