Ο Καμπουρομακρυχέρης Μάστρο Μάρκος Ζαρίκος Κέδρος 1975

Γι’ αυτούς τους κάποιους μάτια μου
εγώ για να επιζήσω,
φτιάχνω μακρύ το χέρι μου
για να τους το θυμίσω.

Και στην σκηνή σαν έρθουνε,
που ‘χω το κέφι φίνο,
όσο και να ζνομπάρουνε,
εγώ δεν τους αφήνω.

Γιατί με βλέπουν σαν χαρτί
σαν ένα χαρτονάκι,
μα όποιος στα χέρια με κρατεί
έχει πολύ μεράκι.

Κι απάνω στην φιγούρα μου,
με την βροντερή φωνή του,
δείχνει το θεωρείο μου
το βάθος της ψυχής του.