Κείμενα για τους Αρβανίτες Αθ.Σιδ. Τσίγκου Αθήνα 1991

Περιγραφή

Εστάλη Νέαν Εστίαν 3-11-39
Ήταν ένα καλοκαιρινό απόγεμα λίγα χρόναι προ της χρονιάς του Βενετσάνου.Η Λεψίνα(Ελευσίς) είχε πανηγύρι. Οι Λεψιναίοι, μαζεμένοι όλοι στην πλατεία του χωριού, παρακολουθούσαν τους νέους και τα κορίτσια που χόρευαν κάτω από τους οξείς ήχους μιας πίπιζας και του βαρείς κρότους ενός νταουλιού.
Απασχολημένος λοιπόν καθώς ήταν ο κόσμος, άλλος να θέλη να σύρη το χορό, άλλος να ιδή την αρραβωνιαστικιά να χορεύη μπροστά, και άλλος να καμαρώνη την κόρη του, που έμπαινε για πρώτη φορά στο χορό, δεν επρόσεξε μια βάρκα που γλίστρησε ήρεμα στα ήσυχα νε ρά του όρμου της Ελευσίνος και απεβίβασε τέσσερις άνδρες στην παραλία του χωριού των. Οι τέσσερις αυτοί άνδρες, αφού ασφάλισαν τη βάρκα τους βγάζοντας την έξω στη στεριά, ετράβηξαν κατά το μέρος που ήσαν τα αρχαία μνημεία της Ελευσίνος. Εφαίνοντο,απο την ενδυμασία τους, ότι ήσαν μάλλον φράγκοι περιηγηταί, οι οποίοι άφησαν τα σπίτια τους για να έλθουν στην Ελλάδα να ιδούν τα μνημεία της και να μελετήσουν τον αρχαίο πολιτισμό της. Τίποτε δεν μαρτυρούσε, εκτός από τα ηλιόκαϋμένα πρόσωπά των, ότι μπορούσε να είναι επικίνδυνοι αρχηγοί κουρσάρων και γι’αυτό κανένας από τους Λεψιναίους που τους είδε δεν αισθάνθηκε τον φοβερό κίνδυνο που τους απειλούσε.