Όταν τα αγόρια του ήταν μικρά, ο Γκάι Μπίσοπ είχε τη συνήθεια να περνάει κάθε βράδυ από το δωμάτιο τους πριν πάει για ύπνο. Έριχνε μια ματιά στα παιδιά κι ύστερα καθόταν στην κουνιστή καρέκλα κι άκουγε την ανάσα τους. Ήταν άνθρωπος που ανέκαθεν πήγαινε από το ένα μέρος στο άλλο-από σπίτι σε σπίτι, από δουλειά σε δουλειά και, ακόμη και μετά το γάμο του, από γυναίκα σε γυναίκα. Όταν καθόταν όμως στο σκοτάδι ανάμεσα στους γιους του που κοιμούνταν, δεν ήθελε να πάει πουθενά.
Μετάφραση Χρήστος Οικονόμου
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.