Ήμουν ο πρώτος που είδε την τρελή. Ο Ρασίντ , με τις φτέρνες ενωμένες και τις μύτες ανοιχτές, είχε γυρισμένη την πλάτη του στην κατηφόρα. Έφερα πρώτα τον αχάτινο βώλο μου στα χείλια μετά σημάδεψα το στόχο. Μια σειρά μπίλιες μπροστά σε δυο γμνά πόδια. Από μακριά δε διέκρινες τα χρώματά τους. Ο Ρασίντ πλησίασε λίγο τα πόδοα του για να μπορέσω να φτάσω το στόχο καλύτερα.Πως μπορούσε να ισχυρίζεται ότι σταματούσε τους βώλους χωρίς παούτσια, δεν κατάφερα ποτέ να καταλάβω.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.