Φωτογραφίζοντας τη Λακωνική Μάνη ο τόπος αυτός μου φαινόταν πολύ γνωστός. Πέτρα, καυτός ήλιος, ερειπωμένοι πύργοι, θρόισμα φύλλων ελιάς, δυνατός αέρας, ξεχασμένος τόπος. Από χωριό σε χωριό, μου αποκαλύπτονταν μορφές σκληρές, ασκητικές, συνάμα όμως φωτεινές, δυνατές, γενναίες, σμιλεμένες από πέτρα, ήλιο και αλάτι της θάλασσας. Μορφές που σε κάνουν να δεις το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Μορφές αξέχαστες!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.