Μια έμφυτη αγάπη για πράγματα άψυχα , που οι λευκοί την έχουν χάσει(για τον ουρανό,το ποτάμι, για ένα πλοίο π’αρμενίζει) ο μυστικισμός των μαύρων, που δεν μπορεί παρά να εκφραστεί με το τραγούδι τους , με την κίνηση του κορμιού τους. Τα κορμιά των μαύρων δουλευτάδων συνταιριάζονταν το ‘να με τ’άλλο , όπως ο ουρανός με το ποτάμι. Πέρα μακριαά στον ορίζοντα, ο ουρανός γεμάτος κόκκινες πινελιές, άγγιζε την επιφάνεια του ποταμού. Οι νότες που’βγαίναν από τα λαρύγγια των μαύρων άγγιζαν η μάι την άλλη, χάιδευαν η μία την άλλη.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.