Μια ανάγνωση της Ερόικα Νάσος Δετζώρτζης Γαβριηλίδης 1998

Περιγραφή

Ο θείος Ανδρόνικος, βίος και πολιτεία από τα νιάτα του, αφού πήρε ένα βράδυ από ένα χάνι, μεσ’τστη βαρυχειμωνιά μια κοπέλα,»μαγείρισσα,τους λέει, και για ό,τι άλλο», έφυγε μαζί της με το άλογο μεσ’στη νύχτα και τη χιονοθύελλα-ήταν γνωστό ότι τις προίκιζε στον έκτο μήνα, τόσο τις κρατούσε.»Τη νύχτα εκείνη το χιόνι, σκέπασε πρινάρια ως ένα μπόι», και αφού δεν ξαναφάνηκαν ούτε το άλογο ούτε κανένας τους δύο ολόκληρους μήνες, αρχή Απριλίου, που γλύκανε ο καιρός δυο ντόπιοι χωροφύλακες, αφού κοιμήθηκαν από βραδίς στο χάνι, πήραν την άλλη μέρα το μονοπατι που τραβάει κατά την Αγουλίνα,-και τους βρήκανε. Διαβάζω: «Το άλογο κοιτότανε φαρδύ -πλατύ, ακέραιο, δεμένο ακόμα σ’ένα σκίνο από το χαλινάρι . Πλάι του ο Ανδρόνικος πεσμένος με τα μούτρα, και κάτω απ’αυτόν η Θεανώ. Κοκαλιασμένοι, άλιωτοι και οι τρεις.-Μα είσαι σίγουρος; Δεμένο από το χαλινάριΕ καψοκυρούλα, τι να γίνει! Βλέπεις, τους άρεσαν τα δροσερά σεντόνι (…)- Μητέρα είπε η Βερενίκη,(διαβάζουμε κάπου,) έναν τέτοιον άντρα θ’άθελα να παντρευτώ.»