Μετά το φαγητό, ο κύριος ήπιε μια κούπα καφέ και ύστερα πήγε κι’έκατσε στον καναπέ, βάζοντας στην πλάτη του ένα σκληρό μαξιλάρι. Είνε συνήθειο στις ρούσικες ταβέρνες, τα μαξιλάρια, αντί για μαλακό μαλλί να τα γεμίζουν με κάτι σκληρό, σαν τούβλο ή χαλίκι.
Μετάφραση απο τα ρούσικα : Α.Π. Ελευθερόπουλος
Εκδόσεις Χρυσαυγή, 1954.
Εξώφυλλο: Μιχάλης Νικολινάκος
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.