Νίκος Καζαντζάκης ένας τραγικός Λιλή Ζωγράφου Εκδόσεις Παπαζήση δεύτερη έκδοση 1977 εξαντλημένο στον εκδότη

Αξίζει τον κόπο, κλείνοντας το κεφάλαιο της ζωής στη Νάξο, ν’αναφέρομε κι ένα άλλο ανέκδοτο απ΄τη ζωή του ποιητή , που εκείνος πάλι διηγήθηκε, στον συνεργάτη του καθηγητή κ.Κακριδή. Στην περίπτωση αυτή ο Καζαντζάκης ξεπερνά κάθε φαντασία….Εκεί την ώρα που τα άλλα παιδιά χοροπηδούν και παλεύουν στην αυλή, ο Καζαντζάκης μεταφράζει στα νεοελληνικά ολόκληρο το εγκυκλοπαιδικό λεξικό του Larousse και παραδίδει τα χειρόγραφα στους γάλλους δασκάλους του!

Δεν συζητείτε καν πως πρόκειται για μαι φανταστική ιστορία. Δεν είναι ίσως περιττό να σημειώσουμε πως το 1897 πούφυγε από την Κρήτη το δεκατετράχρονο αγόρι, δεν είχε ιδέα από γαλλικά, όταν και σήμερα ακόμη, δεν υπαρχουν παιδιά που να ξέρουν γαλλικά βγαίνονταςαπό τα γυμνάσια, παρ’όλο που τα διδάσκονται. Χωρίς ν’αμφισβητούμε λοιπόν την ιδιοφυία του, θα χρειάστηκε κάμποσο καιρό για να τα μάθει. Μα πόσο τέλεια τάμαθε για να καταφέρει σ’αυτό το ελάχιστο διάσημα τον άθλο της μετάφρασης πυκνοτυπωμένων με στοιχεία των 8, σελίδων του Larousse; Δε θάπρεπε νάκανε τίποτ’άλλο στα δύο αυτά χρόνια. Μα εμείς ξέρουμε πως ήταν επιμελής και άριστος σ’όλα του τα μαθήματα. Να ξενυχτούσς; Αποκλείεται.Και σήμερα ακόμα που γίνεται μια προσπάθεια αναπροσαρμογής στα νέα παιδαγωγικά συστήματα, η ώρα του ύπνου δεν έχει μετακινηθεί από τις 9, στα γαλλικά μοναστήρια. Δε θάτανε ακόμα άσκοπο ν’αναφέρουμε , πως τρεις επαγγελματίες μεταφραστές, δε δεχτήκανε την πρόταση γνωστού εκδότη, ν’αναλάβουνε και οι τρεις μαζί, με πρθεσμία ενός χρόνου, την ίδια αυτή μετάφραση, γιατί την βρήσκανε πολύ κουραστική.