Από τη μια έχουμε την ψυχαναλυτική γλώσσα, επιτηδευμένη, πολυπλοκη, μελετημένη για ν αποκλείει, να αποπροσανατολίζει, να μπερδεύει οποιον δεν είναι ψυχαναλυτής. Απ την άλλη έχουμε τη φεμινιστική γλώσσα, χρωματισμενη, εικονογραφημένη, «σεξουαλικοποιημενη» φτιαγμένη για να ναι προσιτή και κατανοητη ακόμα και σ όποιον δεν είμαι φεμινιστης, γιατί ακριβώς ελάχιστοι είναι…Κι έχουμε κι αυτούς που δεν μπορούν να κατανοήσουν ούτε τη μια ούτε την άλλη γλώσσα, γιατί απλούστατα δεν είναι, ετσι κι αλλιώς εξτρεμιστές. Εγώ θέλω να τοποθετηθώ κάπου ανάμεσα σ αυτές τις δυο γλώσσες έτσι ώστε ούτε ν απομονωθω υιοθετώντας την πρώτη ούτε να σας καταπνιξω χρησιμοποιώντας τη δεύτερη.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.