Αιχμαλώτισαν κι εμένα. Στο Βελίκο Τίρνοβο, την πρωτεύουσα του Βουλγάρικου Βασιλείου, πέρασα κοντά δυο χρόνια, μέχρι το θάνατο του βασιλιά Ιωάννη ή Ιωάννιτσα, τον οποίο οι Βούλγαροι ονόμαζαν Καλογιάννη. Τον συνάντησα πολλές φορές. Ήταν ένας εντυπωσιακός άντρας , ένα κεφάλι ψηλότερος από τους υπηκόους του, με μια παράξενη λάμψη στα μάτια, σαν να ήταν κυριευμένος από αβυσσαλέα πάθη και ταυτόχρονα δεμένος με βαριές αλυσίδες που προσπαθούσε να σπάσει. Οι φλέβες στο μέτωπο, στο σβέρκο και στα χέρια του ήταν τόσο φουσκωμένες, που νόμιζες ότι λίγο ακόμη και η καρδιά θα ράγιζε. Ή σαν να είχε τρεις καρδιές.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.