………………………………..
κι όπως δεν έχω άλλο χαρτί
γράφω στο πρόχειρό σου επάνω.
Και τις γραμμές μου διαπερνά ο ξένος λόγος,
σαν τότε χιονοστιβάδα λίώνει
στο χέρι μου επάνω μ’εμπιστοσύνη.
Και ξάφνου ανασηκώνονται του Αντίνοου
οι σκούρες βλεφαρίδες και πιο πέρα ο πράσινος καπνός.
Το πρόσωπό μου μια πνοή χαϊδεύει.
Μήπως η θάλασσα;
Όχι, δεν είναι, δεν…
Μόνο του τάφου τα ξερόφυλλα αναδεύει
κι όλο πλησιάζει μ’αφρισμού αναβρασμό.
Όλο και πιο κοντά και πιο κοντά αντηχεί…
Είναι το » Marche Funebre»
ΣΟΠΕΝ…
27 του Δεκέμβρη 1940
Νύχτα στο σπίτι της Φοντάνκα
*Βσεβολόντ Κνιάζιεφ
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.