Μυρίζει το χαμομήλι-αυτό το τελευταίο θυμίαμα των ελληνικών βωμών, που έχουν προπολλού γκρεμιστεί. Και τα πεύκα, τα χαμηλά σαν νάνοι, που σκεπάζουν το Κρόνιο, γεμίζουν εδώ την ερημιά με τη ζεστή ευωδιά τους. Δε φαίνεται πουλί από πουθενά. Μόνο τζιτζίκια. Λένε πως κάποτε ήταν άνθρωποι, τότε που ακόμα δεν υπήρχαν οι Μούσες. Όταν όμως εμφανίστηκαν οι Μούσες και μαζί μ’αυτές για πρώτη φορά και το τραγούδι, τότε οι άνθρωποι τόσο ενθουσιάστηκαν, ώστε ν’αποξεχάσουν φαγητό και ποτό. Τραγουδούσαν μόνο, έτσι και πέθαιναν. Από τους ανθρώπους αυτούς κατάγονται τα τζιτζίκια, που κληρονόμησαν από τις Μούσες το δώρο να εξασφαλίζουν τη ζωή τους χωρίς τροφή.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.