Εδώ και χρόνια δεν αλλάξαμε.
Ίδιοι εμείς κι οι μέρες μας πανόμοιες
σαν στρογγυλές γαλάζιες χάντρες.
Γέμισε το εργαστήρι μας αγάλματα
που ‘χουνε το δικό μας πρόσωπο
και μες στη στέρνα, το νερό ολοπράσινο
μυρίζει σαπισμένο χόρτο.
Η απομόνωση που μόνοι μας διαλέξαμε
έγιν’,ιστός αράχνης και μας στράγγιξε.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.