Σαν ασκοθάλασσα που ξεσπάει με δύναμη στ’ακρόβραχα, τα γόσματα την αποπήραν άμα τέλεψε τα όσα είχε να πει, και μ’όλο που πάσκιζε να πνίξει το αναφυλλητό της, εκείνο ξέσπασε ετσιδά που σπάραζε το κορμί της. Αγάλι- αγάλι αλάργεψε από τον καπετάν-Γιάννακα κι ανηφόρισε για το σπίτι της και για λίγο ακουγόνταν η σουρτή της περπατησιά και το λουχτούκιασμά της. Ο καπετάν-Γιάννακας, αποσβολωμένος , την ακολούθησε με το μάτι ίσαμε που χάθηκε, κ’ετότες, σα να συνερχόνταν από βύθιση, χτύπησε με γινάτι το μπαστούνι του χάμου.
-Η διαολογυναίκα, μουρμούρισε κερωμένος, σφίγγοντας τα δόντια ….
Δεκέμβρης 1954. τυπογραφείο Στέφανου Ν. Ταρουσόπουλου.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.