Από τις διαστάσεις και τη δύναμή του, αυτό που κοιτόταν στα πόδια μας, ήταν πραγματικά ένα φοβερό πλάσμα. Δεν ήταν καθαρό λαγωνικό, ούτε και σωστό μαντρόσκυλο. Φαινόταν σαν μία διασταύρωση και των δύο- άγριο, κοκκαλιάρικο, μα τόσο μεγάλο όσο μια μικρή λέαινα. Ακόμη και τώρα, στην γαλήνη του θανάτου, φαινόταν να στάζη από τις μασέλλες του κάτι σαν γαλάζια φλόγα. Το ίδιο και τα μικρά, βαθουλωτά, άγρια μάτια του, ήταν τριγυρισμένα από φωτιά. Έβαλα το χέρι μου πάνω στο μουσούδι του κι όταν σήκωσα και το κοίταξα, και τα δικά μου δάκτυλα σπίθιζαν κ’έλαμπαν στο σκοτάδι.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.