Φέρνω στην μνήμη μου τώρα το τελευταίο εκείνο καλοκαίρι πριν με στείλουν έξω. Ήταν το 1979 κι ο ηλιος παντού. Η Τρίπολη απλωνόταν αστραφτερή και ήσυχη από κάτω του. Όλα, άνθρωποι, ζώα,μυρμήγκια, αναζητούσαν απεγνωσμένα σκιά,εκείνες τις διάσπαρτες γκρίζες νησίδες ελέους, χαραγμένες μέσα στο λευκό των πάντων.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.