Ό,τι ώρα κι αν ξυπνούσες, άκουγες μια πόρτα να κλείνει. Από κάμαρα σε κάμαρα τριγυρίζανε, χέρι χέρι. Σήκωναν εδώ, άνοιγαν εκεί, για να σιγουρευτούνε- ένα στοιχειωμένο ζευγάρι.
«Εδώ τ’αφήσαμε» έλεγε εκείνη. Κι εκείνος συμπλήρωνε:»Α, κι εδώ!»»Στο πάνω πάτωμα» μουρμούριζε εκείνη «Και στον κήπο» ψιθύριζε εκείνος.»Πιο σιγά» λέγαμε, «γιατί θα τους ξυπνήσουμε».
Αλλά δε μας ξυπνούσατε. Όχι κάθε άλλο.»Ψάχνουν να το βρούνε τραβούν την κουρτίνα» έλεγε ο ένας από μας και συνέχιζε το διάβασμά του μια δυο σελίδες παρακάτω.»Το βρήκανε» έλεγε όλο σιγουριά ο άλλος σταματώντας το μολύβι στο περιθώριο της σελίδας.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.