Δουλειά του ήταν να ξεθαύει αγάλματα λίγες οργιές κάτω απ’το χώμα πλάϊ σε ρίζες πεύκων κι ευκαλύπτων και σε οστά νεκρών που επιμένουν να βαδίζουν κάτω από τα βήματα σου και τα δικά μου βήματα. Του άρεσε να χαϊδεύει ανάλαφρα τα παγωμένα μέλη τους κι άλλοτε έγραφε τα φαγωμένα πρόσωπά τους συγκινιτηκά σάμπως παιδί. Κι ήταν η καρδιά του γεμισμένη λες μαρμαρωμένες στάσεις συμπλέγματα λειψά που πάσκιζαν να βρουν το αρχικό τους σχήμα κόρες με ξεραμένο το χαμόγελό τους παιδιά που έδειχναν με σοβαρότητα κάποιο πουλί ή ένα πεφταστέρι κρανία μισοφαγωμένα…Τον έθαψαν σε στάση αγαλμάτινη καθώς χαμογελούσε φοβισμένα στις άκρες των χειλιών του.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.