Ταξίδι στον αρχαίο κόσμο Lionel Casson ΜΙΕΤ 2003

Ο Ηρόδοτος έγραψε όχι τόσο για να διδάξει όσο για να τέρψει. Η τεχνική του είναι τέχνη επιδέξιου συζητητή, ο οποίος πηδάει εύκολα από το ένα θέμα στο άλλο μόλις κρίνει ότι μπορεί να έχει κουράσει το ακροατήριό του και περνώντας γρήγορα σε άλλο.Με αυτόν τον τρόπο, ο Ηρόδοτος κινείται νωχελικά,γλιστρώντας άνετα από την ιστορία στην ανθρωπολογία και τη γεωγραφία και πάλι πίσω. Ας δούμε την αφήγηση του για τη Βαβυλώνα. Αρχίζει περιγράφωνατς τα τείχη και τους ναούς. ύστερα αναφέρει με λεπτομέρειες όσα έκαναν για την πόλη δύο πανέξυπνες βασίλισσες. Η Σεμίραμις έφτιαξε φράγματα γιανα συγκρατήσει τις πλημμύρες και η Νίτωκρις έξέτρεψε τον ρου του ποταμού και τον έζευξε με γέφυρα(μάλλον στο Ναβουχοδονόσορα αξίζει η τιμή γι’αυτό το έργο) Στο σημείο αυτό θυμάται το μακάβριο παιχνίδι που έπαιξε η Νίτωκρις:έβαλε να χαράξουν στον τάγο της μια γραφή που επέτρεπε σε όποιον από τους διαδόχους της είχε ανάγκη από χρήματα να ανοίξει τον τάφο της και να πάρει. Όπως ήταν αναπόφευκτο, κάποιος από τους απογόνους της έπεσε στην παγίδα-και δεν βρήκε παρά μια δεύτερη γραφή με αναθεματισμούς γαι την απληστία και την ιεροσυλία του.