Οι θεοί διασκεδάζουν Σταύρος Βασαρδάνης Οίκος Σαλίβερου

Τα ξέπλεγα μαλλιά της παρθένας χαϊδεύουν τώρα το πρόσωπο του θεού. Οι δυνάμεις της κόρης χάνουνται, χλωμιαζει η Δάφνη-και νικημένη απ’τον κόπο κι από τη φυγή ,απλωμενη τρεμάμενα τα χέρια και ικετετεύει τον πατέρα της, τον Πηνειό: -Πατέρα, βοήθεια!Δώσε ν’αλλάξει η μορφή μου, που με κάνει τόσο επιθυμητή στον Απόλλωνα. Άκουσε ο Πηνειός τη φωνή τη κόρης του …Βαριά ναρκη αρχίζει ν απλώνεται στα μέλη, τ’ωραίο στήθος αγκαλιάζεται από λεπτό φλοιό, τα ξανθά μαλλιά γίνονται φύλλα, τα λευκά χέρια κλαδιά,τα γρήγορα πόδια ριζώνουνε στη γη. Το θελκτικό πρόσωπο γίνεται η κορφή του ωραίου δέντρου. Η Δάφνη δεν είναι πια η θελκτική Νύμφη, είναι τώρα ένα δεντράκι, η δάφνη.