Εκείνο το Χειμώνα σαλαγούσα ενα φορτωμένο μουλάρι στους κατσικοδρομους της παραλιακής Αλβανίας.Λένε πως το ζώο με πήγαινε και με κυβερνούσε. Το ίδιο μου κάνει. Το ξέρω πως σε κουρασα .Στραβά φορτωμένο ακολουθησες υποταχτικα τις πορείες της νύχτας. Γρήγορα γίναμε φίλοι. Με συνηθισες. Έπαψα πια να σε χάνω μεσα στ’αλλα ζώα της Μονάδας μας. Έπαψα να μη σε γνωρίζω.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.