Και κάθε φορά που αντικρίζω τη μαραμένη λάμψη αυτών των περήφανων παγωνιών πάνω στους τοίχους, αναλογίζομαι την κατρακύλα που έφερε η μοίρα στο άλλοτε περίλαμπρο μεγαλείο του.Όμως και πάλι, όποτε αντικρίσω εκείνες τις γιρλάντες των αμάραντων ρόδων, που ανάμεσά τους κατοικούν ξεθωριασμένα τα παγώνια, φέρνω στο νου εκείνα τ’αθάντα τριαντάφυλλα που άνθιζαν στα μάγουλα του ξεπεσμένου Τζίμμυ.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.