Ο θεατής θα πεισθή σαφώς, για ένα πράγμα. ‘Ο,τι εις όλους εκείνους τους πίνακας του Παρθένη η φύσις έχει χάσει την αυθυπαρξίαν της και υπέστη την ύπαρξιν του ζωγράφου. ΄Εχει διαμορφωθή από την ψυχήν του. Έχει ταραχθή από αυτήν. Την έχει ακολουθήσει εις την λύπην, εις την χαράν, εις τον ρεμβασμόν, εις την έκστασιν. Δεν είναι πλέον η φύσις, είναι το τέρας που συντρίβει τον άνθρωπον. Είναι η ζύμη την οποίαν ο άνθρωπος πλάττει σύμφωνα με τον εσωτερικόν του κόσμον, μία δύναμις που υπετάχθη, τον νανουρίζει, τον παρηγορεί, τον ακολουθεί. Ζαχαρίας Παπαντωνίου «Πατρίς» 26 Ιανουαρίου 1920
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας δώσουμε την καλύτερη εμπειρία στη χρήση του ηλεκτρονικού καταστήματός μας. Συνεχίζοντας σε αυτόν τον ιστότοπο, αποδέχεστε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.