Τζουστίν βιβλίο πρώτο Αλεξανδρινό κουαρτέτο Lawrence Durrell Εκδόσεις Καραβία 1962

Θυμάμαι τώρα πως εκείνη την τελευταία άνοιξη(αδιάκοπα) περπατούσαμε μαζί κάτω απ’το γεμάτο φεγγάρι, ξεχειλισμένοι από τον απαλό γεμάτο θάμπος αέρα της πόλης, που λουσμένη από νερό και φεγγαρόφωτο, άστραφτε σαν μεγάλη κασετίνα με διαμαντικά. Ένας αέρινος σεληνιασμός ανάμεσα στα έρημα δέντρα στις σκιερές πλατείες και στους μακρείς σκονισμένους δρόμους που εκτείνοταν από μεσονύχτι σε χεσονύχτι, πιο γαλάζιοι απ’το οξυγόνο. Τα πρόσωπα των περαστικών είχαν γίνει σαν πολύτιμα πετράδια, εκστασιακά-ο φούρναρης με τη μηχανή του ετοιμάζοντας τον αυριανό επιούσιο άρτο, ο εραστής που γύριζε βιαστικά σπίτι του φορώντας ένα ασημένιο κράνος πανικού, οι τεράστιες διαφημιστικές αφίσσες του κινηματογράφου κλέβοντας μια φανταστική μεγαλοπρέπεια από το φεγγάρι που φαινόταν να είναι βαλμένο πάνω στα νεύρα σαν τόξο.
Τζουστίν-Το πρώτο βιβλίο του «Αλεξανδρινού Κουαρτέτου»