Το βουνό της ψυχής Γκάο Ξινγκγκιάν Λιβάνης 1996 εξαντλημένο στον εκδότη

Περιγραφή

Ανέβηκες σ’ένα λεωφορείο μεγάλων αποστάσεων. Και από το πρωί, το παλιό λεωφορείο, μετασκευασμένο για την πόλη, ταρακουνιόταν δώδεκα συνεχόμενες ώρες στους ορεινούς δρόμους-τους κακοσυντηρημένους, τους γεμάτους σαμάρια καιτρύπες-προτού φτάσει σ’αυτή τη μικρή πολίχνη του Νότου.
Με το σακίδιο στην πλάτη και μια τσάντα στο χέρι, σαρώνεις με το βλέμμα το πάρκιν που είναι γεμάτο χαρτιά από γλειφιτζούρια και υπολείμματα από ζαχαροκάλαμο.
άντρες φορτωμένοι με τσάντες όλων των ειδών, γυναίκες με μωρά στην αγκαλιά κατεβαίνουν από το λεωφορείο, ή διασχίζουν το πάρκιν, ενώ μια ομάδα νεαρών, χωρίς τσάντες ούτε πανέρια, βγάζουν ένα σκουλάκι με λιόσπορους, τους στέλνουν έναν έναν στο στόμα και φτύνουν αμέσως τη φλούδα. Τρώνε κομψά, βγάζοντας έναν ήχο που μοιάζει με σφύριγμα,τρώνε διακριτικά με ύφος τυπικά αδιάφορο, χαρακτηριστικό του τοπικού στιλ.Εδώ είναι η γενέτειρά τους, δεν έχουν κανέναν λόγο να μη ζουν σε πλήρη ελευθερία, οι ρίζες τους είναι βαθιά στο έδαφος, γενιά τη γενιά δεν ωφελεί που έρχεασι από μακριά ν’αναζητήσεις ρίζες στη θέση τους.
Μετάφραση από τα γαλλικά: Βίκυ Σιδηροπούλου